0

زمینه و هدف: استرس شغلی، یکی ازشایع ترین عوامل زیان آور در محیط های کاری محسوب می شود و دارای عوارض و پیامدهای مختلف جسمی روانی و رفتاری است. دستیاران تخصصی پزشکی به جهت ماهیت و نوع کارشان در معرض عوامل تنش زای گوناگون قرار دارند. این مطالعه به هدف تعیین میزان استرس شغلی و عوامل موثر بر آن در دستیاران رشته های مختلف انجام شده است.روش کار: این تحقیق به صورت مطالعه مقطعی بر روی 305 نفر از دستیاران رشته های مختلف یکی از بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1389 انجام شده است. با استفاده از پرسشنامه استرس شغلی Osipow میزان تنش دستیاران ارزیابی شد. برای بررسی ارتباط متغیرها با میزان استرس از آزمون های Chi-Square، T-test، ANOVA و Logistic regression استفاده شد.یافته ها: میزان پاسخ دهی به پرسشنامه ها %87 بود. میزان استرس در اکثر دستیاران در حد متوسط بود. میانگین نمره استرس کلیه دستیاران 147.06 از 250 نمره بود. بیشترین میانگین نمره عامل تنش زا مربوط به بار کاری (31.05 از 50) و مسوولیت پذیری (29.55 از 50) بود. میزان استرس در دستیاران رشته های دارای کشیک OR=4.591)، CI=1.31-16.13، (P=0.017 و جراحی (OR=3.769، CI=2.10-6.76، P=0.001) ، همچنین دستیارانی که ساعات کاری بیشتری در هفته داشتند (OR=1.242، CI=1.10-2.34، P=0.050) یا وقت استراحت کمتری در کشیک داشتند (OR=1.962، CI=1.12-4.08، (P=0.048 به طور معنی داری بیشتر بود.نتیجه گیری: با توجه به اینکه بیشترین عامل استرس زا مربوط به بار کاری و مسوولیت پذیری بوده است، لذا توصیه می شود که جهت کاهش استرس، ساعات کاری دستیاران کمتر شده و حمایت بیشتری از آنان انجام شود. به علاوه آموزش ها و مشاوره هایی جهت انتخاب رشته دستیاری، به پزشکان داده شود.

با توجه به اهمیت خاص آموزش بالینی در دانشکده های پرستاری و مامایی پژوهش حاضر با هدف تعیین موقعیت های استرس زا در آموزش بالینی از دیدگاه مربیان پرستاری بر روی کلیه مربیان گروه پرستاری در دانشکده پرستاری و مامایی شهید صدوقی یزد صورت گرفته است. این پژوهش نوع توصیفی و داده ها با استفاده از پرسشنامه دو قسمتی شامل اطلاعات دموگرافیک و چک لیست مربوط به موقعیت های استرس زا در امر آموزش بالینی، جمع آوری شده است. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل آماری نشان می دهد که استرس زاترین موقعیت در آموزش بالینی از دیدگاه مربیان عدم انطباق واحد نظری و کارآموزی ارایه شده توسط هر مربی می باشد. پس از آن به ترتیب عدم همکاری پرسنل بخش ها با مربی و دانشجو، زیاد بودن نسبت دانشجو به بیمار و ایجاد حوادث در بخش به علت عدم توانایی دانشجو، مهمترین عوامل استرس زا بوده است. وجود این عوامل استرس زا تاثیر منفی بر کیفیت ارایه آموزشهای بالینی توسط مربیان خواهد داشت. بنابراین تلاش در جهت رفع این موانع می تواند گامی موثر در راستای ارتقای کیفیت انجام آموزشهای بالینی توسط مربیان پرستاری باشد.

گذشته از ماهیت شغلی پلیس به دلیل گستردگی ارتباطات اجتماعی و سازمانی از نظر نوع ارتباط سطح جغرافیای تحت پوشش و انواع ارباب و مخاطبان فشارهای روانی فراوان در این شغل شناسایی شده است. کارکنان ناجا بیشتر ازمشاغل دیگر تحت فشار روحی هستند. مهمترین مساله دوم اینکه کارکنان ناجا استرس زیادی تحمل می کنند و اغلب مشاغل آنها درمعرض دید و زیر ذربین جامعه است. هدف این پژوهش، بررسی عوامل استرس زای کارکنان پایور یگان ویژه در کنترل اغتشاشات در شهر تهران می باشد. نوع پژوهش کاربردی و روش آن تحقیق زمینه یابی است. جامعه آماری کارکنان یگان ویژه پاسداران تهران و حجم نمونه 200 نفر می باشد که به روش تصادفی ساده در سه طبقه افسران ارشد (6نفر)، و جزء (27نفر) و درجه داران (167نفر) انتخاب شده اند. ابزار جمع آوری، پرسشنامه خودساخته و با طیف لیکرت و روایی پرسشنامه با مطالعه منابع، تست، نظر کارشناسان و اساتید راهنما و مشاور و پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ محاسبه (a=0.81) و جهت تجزیه و تحلیل داده، از فراوانی، درصد فراوانی، میانگین، انحراف معیار، نمودار و از آزمون کای دو و تحلیل واریانس استفاده شده است. نتایج تحقیق آسیب جسمی و عطفی را در اولویت اول ایجاد استرس و سپس ابهام در برخورد با اغتشاشگران، ارزیابی عملکرد، مخاطراتی جانی، روابط سازمانی و کاهش جایگاه شغلی را در اولویت های بعدی کارکنان قرار داده است.

زمینه و هدف: آموزش بالینی از ارکان مهم فعالیت های صورت گرفته در دانشکده های پرستاری و مامایی است. در این نوع آموزش دانشجو در تعامل با مربی و محیط، مفاهیم آموخته شده را در حیطه عمل به کار می گیرد. مشکلات زیادی در راه ارائه این آموزش وجود دارد که باعث کاهش کیفیت ارائه خدمات می گردد. از جمله این مشکلات وجود تنش های مختلف می باشد. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف تعیین موقعیت های استرس زا در آموزش بالینی از دیدگاه مربیان پرستاری صورت گرفته است.روش و ابزار: این پژوهش توصیفی بوده و داده ها با استفاده از پرسشنامه دو قسمتی شامل اطلاعات دموگرافیک و چک لیست مربوط به موقعیت های استرس زا در آموزش بالینی مشتمل بر حیطه های مختلف مربوط به: مربی و محیط آموزشی، برنامه ریزی آموزشی، و عوامل دانشجویی، از کلیه اعضا هیات علمی و مربیان شاغل به کار در دانشکده پرستاری و مامایی شهید صدوقی یزد، جمع آوری شده است. چک لیست مربوطه با استفاده از مقیاس لیکرت درجه بندی شده بود. نتایج حاصله با استفاده از نرم افزار آماری spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.نتایج: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل آماری نشان می دهد که استرس زاترین موقعیت در آموزش بالینی از دیدگاه مربیان عدم انطباق واحد نظری و کارآموزی ارائه شده توسط هر مربی می باشد. پس از آن به ترتیب عدم همکاری پرسنل بخش ها با مربی و دانشجو، زیاد بودن نسبت دانشجو به بیمار، و ایجاد حوادث در بخش به علت عدم توانایی دانشجو، مهمترین عوامل استرس زا بوده است. بطور کلی استرس زاترین موقعیت آموزش بالینی از دیدگاه واحدهای مورد پژوهش مسائل مربوط به برنامه ریزی بالینی می باشد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصله به نظر می رسد ایجاد انطباق بین واحد نظری و کارآموزی ارائه شده توسط هر مربی، ایجاد ارتباط مناسب میان پرسنل پرستاری و کادر آموزشی، تعدیل تعداد دانشجوی پذیرفته شده و ثبات نسبی محل و نوع کارآموزی، می تواند راهگشای حل مشکلات بالینی در آموزش رشته پرستاری باشد.

مقدمه: بیماری مولتیپل اسکلروزیس نوعی بیماری پیشرونده و تحلیل برنده غلاف میلین سلول های عصبی در سیستم عصبی مرکزی است علت بیماری مشخص نیست اما عوامل متعددی از جمله سابقه ابتلا به بیماری های عفونی، نقص سیستم ایمنی، استرس و تنیدگی و عوامل محیطی متعدد می تواند در ایجاد بیماری موثر باشد. بیماری مولتیپل اسکلروزیس به عنوان یک بیماری مزمن با بروز ناگهانی و غیر قابل پیش بینی سبب بروز استرس های گوناگون در ابعاد مختلف زندگی بیماران می گردد. به نظر می رسد آگاهی از میزان استرس بیماران می تواند گامی موثر در جهت مقابله با استرس باشد. مطالعه حاضر به منظور تعیین میزان استرس در بیماران مبتلا به MS مراجعه کننده به انجمن مولتیپل اسکلروزیس ایران انجام شده است.روش: این مطالعه یک مطالعه مقطعی می باشد. نمونه های این پژوهش 600 بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بودند که به روش نمونه گیری مستمر انتخاب شدند و پس از توضیح کار و کسب رضایت پرسشنامه های خود ایفا (پرسشنامه استاندارد سنجش استرس کودرون) جهت تکمیل در اختیار بیماران قرار داده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های آماری توصیفی و آزمون آنالیز واریانس یک طرفه استفاده شد.یافته ها: داده ها نشان داد میزان استرس در سطح عادات فکری و زندگی شخصی (79.3%) بیماران دارای عادات فکری استرس زا و همچنین (76.3%) نمونه ها دارای بافت استرس زا در زندگی شخصی بودند. آزمون آماری آنالیز واریانس ارتباط معناداری را بین میزان استرس در سطح عادات فکری و سن (p=0.01)، وضعیت اشتغال (p=0.00) و طول مدت بیماری نشان داد (p=0.000).نتیجه گیری: از آن جا که نتایج حاصل از مطالعه میزان استرس بالایی را در بیماران نشان داد شناسایی منابع ایجادکننده استرس و ارایه آموزش های مناسب جهت مقابله و یا سازگاری با استرس های ناشی از بیماری مزمنMS  جهت ارتقای کیفیت زندگی بیماران ضروری به نظر می رسد.